Wszystkie kategorie - Muzeum Wodzisław

Wakacje w Muzeum

2026-06-08T13:02:58+02:00

Hit wakacji znowu wraca. Warsztaty archeologiczne to jeden z punktów programu rozpoczynających się w lipcu cyklu warsztatów pod wspólnym hasłem „Wakacje w Muzeum”. Sprawdzimy jaką rolę pełniły zwierzęta w życiu człowieka na przestrzeni wieków, poznamy największe odkrycia geograficzne oraz jak wyglądało życie w średniowiecznym Wodzisławiu.

Muzealni edukatorzy tak skonstruowali program wakacyjnych zajęć w Pałacu Dietrichsteinów, by każdy znalazł coś dla siebie. Będzie wakacyjna edycja Sensorycznych Bąbelków oraz zajęcia dla młodszych i starszych dzieci. Na wszystkie wakacje obowiązują wcześniejsze zapisy.

LINK do zapisów: KLIKNIJ TUTAJ

Sprawdźcie program i wybierzcie ulubione zajęcia.

Warsztaty archeologiczne

Termin: 02.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 12 osób
Wiek uczestników: 7+
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadzące: Katarzyna Brzoza, Kinga Kłosińska

Prawdziwy hit wszystkich wakacji w Muzeum wraca po raz kolejny! W specjalnie przygotowanej piaskownicy, pod okiem fachowców, dzieci mogą spełnić swoje marzenie o byciu poszukiwaczami starożytności. Zajęciom towarzyszy wykład, podczas którego młodzi adepci poznają arkana pracy archeologów, narzędzia przez nich używane oraz najciekawsze znaleziska na terenie Wodzisławia.

Zwierzęta w życiu człowieka

Termin: 09.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 7-11 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadząca: Katarzyna Brzoza

Jakie tajemnicze wizerunki skrywają jaskinie? Kiedy udomowiona psa i kota? Dlaczego zwierzęta były i są dla człowieka takie ważne?
Lekcja na temat motywu zwierzęcego w sztuce, który istnieje od zarania dziejów po dzisiejsze czasy. Na podstawie odkrytych zabytków archeologicznych poruszone zostaną zagadnienia symboliki, rangi i różnych sposobów przedstawiania zwierząt na przestrzeni epok. W części warsztatowej uczestnicy stworzą własne dzieło z wyobrażeniem zwierzęcym. Następnie udają się na wystawy aby odszukać przedstawień zwierząt w muzealnych gablotach.

Wakacyjne sensoryczne bąbelki
Termin: 14.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 12 osób
Wiek uczestników: 2-4 lat
Formuła: warsztaty
Prowadząca: Aleksandra Giera-Pander

Będzie mnóstwo próbowania, ugniatania, deptania, mazania i ogólnie wszelkiej zabawy pobudzającej zmysły małego poszukiwacza przygód. Zajęcia sensoryczne rozwijają kreatywność i zdolności poznawcze, a różnorodność bodźców, które maluch ma okazję doświadczać, wpływa na jego rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy. Rozwijają mózg, umiejętności motoryczne, uczą przez eksplorację i stymulują zmysły.

Zapraszamy do zabawy najmłodszych, którzy już potrafią chodzić. Dzieci uczestniczą w zabawie wspólnie z dorosłym opiekunem/rodzicem. Prosimy o ubranie, które można poplamić. Zabawa odbywa się na bosaka w zamkniętej i przestronnej sali.

Warsztaty archeologiczne

Termin: 16.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 12 osób
Wiek uczestników: 7+
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadzące: Katarzyna Brzoza, Kinga Kłosińska

Akademia Młodego Detektywa

Termin: 23.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 15 osób
Wiek uczestników: 9-13 lat
Formuła: warsztaty
Prowadząca: Aleksandra Giera-Pander

Podczas zajęć dzieci będą miały okazję zgłębić tajniki pracy detektywa i technik detektywistycznych. Uczestnicy dowiedzą się jak pobierać odciski palców, jak tworzyć portret pamięciowy oraz odczytywać zaszyfrowane wiadomości przy pomocy atramentu sympatycznego. Celem warsztatów będzie nauka analitycznego i kreatywnego myślenia, doskonalenie cierpliwości i koncentracji na zadaniu oraz efektywna współpraca w grupie.

Odkrywcy i ich podróże

Termin: 30.07.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 7-14 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadząca: Kinga Kłosińska

Podczas spotkania opowiemy sobie o największych odkryciach geograficznych, sławnych podróżnikach oraz, jak kiedyś ludzie wyobrażali sobie świat. Później przejdziemy do tematu map - uczestnicy stworzą własną mapę Wodzisławia, zobaczą, jak wyglądają wielkie miasta z lotu ptaka oraz spróbują po samym kształcie poznać różne europejskie państwa.

Banknoty PRL-u. Kiedy milion nie oznaczał bogactwa.

Termin: 06.08.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 12-16 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadzący: Dawid Jęczmionka

Czy milion złotych zawsze oznaczał fortunę? Niekoniecznie. W czasach PRL-u na banknotach pojawiały się ogromne liczby, a mimo to codzienne zakupy potrafiły szybko opróżnić portfel. Podczas warsztatów przeniesiemy się do świata pieniędzy sprzed kilkudziesięciu lat i przyjrzymy się niezwykłej serii banknotów "Wielcy Polacy". Porozmawiamy o tym, kto projektował banknoty PRL-u i dlaczego wyglądały zupełnie inaczej niż te, które znamy dziś. Zastanowimy się, co można wyczytać z banknotu poza jego nominałem i dlaczego dla kolekcjonerów znaczenie mają nawet drobne szczegóły. Uczestnicy dowiedzą się także, czym jest numizmatyka i jak zacząć tworzyć własną kolekcję tak, by z czasem stała się czymś naprawdę wyjątkowym.

Życie codzienne w średniowiecznym Wodzisławiu

Termin: 13.08.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 7-11 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadzący: Sławomir Kulpa

Czym było średniowieczne miasto i jak je rozpoznać? Jakie funkcje pełniło, kto w nim mieszkał i czym zajmowali się jego mieszkańcy? Na zajęciach przyjrzymy się bliżej codzienności dawnych wodzisławian, poznamy realia życia w średniowieczu i odkryjemy tajemnicę stylusa, związaną z klasztorem franciszkanów. Nie zabraknie ciekawostek, przykładów z życia miasta i interaktywnych zadań. Średniowiecze potrafi zaskoczyć!

Moje śląskie beboki

Termin: 17.08.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 15 osób
Wiek uczestników: 7-12 lat
Formuła: warsztaty
Prowadząca: Ilona Gatnarczyk

Warsztaty rozwijające kreatywność, pozwalające poznać śląską tradycję w twórczy sposób poprzez projektowanie i ozdabianie wyjątkowych postaci beboków.

Zwierzęta w życiu człowieka

Termin: 20.08.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 7-11 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadząca: Katarzyna Brzoza

Odkrywcy i ich podróże

Termin: 27.08.2026 godz. 12.00
Ilość uczestników: 20 osób
Wiek uczestników: 7-14 lat
Formuła: wykład + warsztaty
Prowadząca: Kinga Kłosińska

INFORMACJE ORGANIZACYJNE:

Na wszystkie zajęcia obowiązują zapisy pod linkiem: https://app.evenea.pl/event/wakacjeswd/
Zajęcia adresowane są do dzieci szkół podstawowych zgodnie z podanym wiekiem przy poszczególnych aktywnościach.
Zadaniem rodziców jest przyprowadzenie i odebranie dziecka z Muzeum w wyznaczonym czasie.
Rodzice proszeni są o podpisanie stosownych zgód na uczestnictwo dzieci w zajęciach. Zgody będą udostępnione w recepcji Muzeum.
Samodzielny powrót do domu wiąże się z koniecznością wydania pisemnej zgody dla dziecka.

Nauka ma głos w wodzisławskiej Strefie SOWA

2026-06-08T12:40:49+02:00

Czy nasze komórki potrafią odbudowywać uszkodzone tkanki? Dlaczego niektóre zwierzęta mogą odrastać utracone kończyny? I co wspólnego z regeneracją organizmu mają nowotwory?

Zapraszamy na spotkanie „Komórki do zadań specjalnych” w ramach projektu ministerialnego „Nauka ma głos”, podczas którego będzie można dowiedzieć się, że podziały komórkowe są podstawą życia. To dzięki nim goją się rany, odnawia naskórek, odrastają włosy, a niektóre narządy mogą odzyskiwać swoje funkcje po uszkodzeniu. Te same mechanizmy stanowią fundament medycyny regeneracyjnej i terapii komórkowych, które otwierają nowe możliwości leczenia wielu chorób.

Podczas spotkania przedstawione zostaną procesy regeneracji zachodzące w organizmie człowieka oraz kierunki badań związane z wykorzystaniem komórek do odbudowy tkanek i tworzenia nowych narządów do przeszczepów. Ważnym punktem będzie także pytanie o granice naturalnych zdolności regeneracyjnych organizmu.

Inspiracją dla naukowców są zwierzęta o niezwykłych zdolnościach regeneracyjnych. Niektóre gatunki płazów potrafią odtworzyć utracone kończyny, a rozgwiazdy czy planarie regenerują nawet znaczne fragmenty swojego ciała. Badania nad tymi mechanizmami pomagają lepiej zrozumieć procesy zachodzące również w organizmie człowieka i poszukiwać nowych metod leczenia.

O prowadzącym

dr Tomasz Hutsch – lekarz weterynarii, histopatolog i patofizjolog związany z Instytutem Medycyny Weterynaryjnej SGGW. W pracy badawczej koncentruje się na molekularnych aspektach chorób jelit i wątroby u zwierząt oraz ludzi, ze szczególnym uwzględnieniem roli bakterii jelitowych i ich metabolitów (produktów przemiany materii).

Jako histopatolog bada patogenezę (mechanizmy powstawania i rozwoju) oraz obraz morfologiczny chorób żubrów, łosi, psów, kotów czy gryzoni, a także analizuje farmakologiczny i toksykologiczny wpływ substancji chemicznych na tkanki oraz narządy zwierząt. Prowadzi również badania na styku weterynarii i socjologii.

Poza działalnością naukową zajmuje się publicystyką popularnonaukową oraz popularyzacją języka i kultury śląskiej. W stowarzyszeniach REGIOS i Opowiadamy działa na rzecz współpracy nauki z biznesem oraz społeczeństwem.

Jak się zapisać?

To propozycja dla klas szkół ponadpodstawowych oraz wszystkich osób zainteresowanych tym, jak funkcjonuje organizm człowieka i jak odkrycia biologii komórki wpływają na rozwój współczesnej medycyny.
Spotkania odbędą się 23 czerwca 2026 r. w Strefie SOWA w Wodzisławiu Śląskim o godz. 10:00, 11:00 i 12:00. Do udziału zapraszamy klasy szkół ponadpodstawowych. Udział jest bezpłatny, a zgłoszenia przyjmowane są pod adresem e-mail: sowa@muzeum.wodzislaw.pl.

Spotkania z naukowcami i naukowczyniami

Spotkania są częścią projektu „Nauka ma głos”, realizowanego przez Centrum Nauki Kopernik we współpracy z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Jego celem jest tworzenie przestrzeni do rozmów między naukowcami a mieszkańcami mniejszych miejscowości oraz pokazywanie, w jaki sposób badania naukowe pomagają lepiej rozumieć zjawiska wpływające na nasze codzienne życie. W tegorocznej edycji projektu uczestniczy 27 Stref SOWA z całej Polski oraz 25 naukowców i naukowczyń reprezentujących różne dziedziny nauki. Dzięki temu mieszkańcy mogą spotkać ekspertów, poznać wyniki ich badań i porozmawiać o tematach ważnych dla lokalnych społeczności.

Projekt „Nauka ma głos” jest realizowany i finansowany w ramach wspólnego Programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Centrum Nauki Kopernik pod nazwą Nauka dla Ciebie.

Inicjatywa „SOWA – Strefa Odkrywania, Wyobraźni i Aktywności” finansowana jest w ramach dotacji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie umowy Nr 1/CNK-SOWA/2021 z dnia 2 marca 2021 r. w sprawie uruchomienia przez Centrum Nauki Kopernik 50 lokalnych Stref Odkrywania, Wyobraźni i Aktywności (SOWA) w latach 2021-2028.

Muzeum w Wodzisławiu Śląskim poszukuje powierzchni magazynowych

2026-06-05T10:52:22+02:00

Muzeum w Wodzisławiu Śląskim poszukuje powierzchni magazynowych przeznaczonych do bezpiecznego przechowywania zbiorów muzealnych i zabytków.

Poszukiwane są pomieszczenia o łącznej powierzchni około 160 m² i wysokości około 3,5 m. Preferowany jest podział na trzy pomieszczenia o powierzchni od 50 do 65 m² każde. W przypadku obiektów o mniejszej wysokości (minimum 2,6–3 m) możliwe jest rozważenie większej powierzchni magazynowej – około 350 m².

Wymagania dotyczące obiektu:

instalacja grzewcza i elektryczna,
możliwość dojazdu samochodów dostawczych oraz pojazdów służb ratunkowych,
możliwość montażu dodatkowych zabezpieczeń (m.in. alarmu, monitoringu, krat lub rolet),
dopuszczalna lokalizacja pomieszczeń również na piętrze budynku.

Muzeum zainteresowane jest długoterminowym najmem na okres minimum 8 lat. Wymagany okres wypowiedzenia umowy najmu powinien wynosić co najmniej 6 miesięcy.

Osoby i podmioty dysponujące nieruchomościami spełniającymi powyższe kryteria prosimy o kontakt z Muzeum w Wodzisławiu Śląskim pod numerem telefonu: 505 649 895.

Dziękujemy za wszelkie informacje i pomoc w znalezieniu odpowiedniej przestrzeni do przechowywania cennych zabytków oraz muzealiów dokumentujących historię naszego regionu.

Porozmawiajmy o miejskiej edukacji. Ankieta dla wszystkich pełnoletnich mieszkańców miasta

2026-06-05T08:53:24+02:00

Od 3 do 17 czerwca 2026 r. mieszkańcy Wodzisławia Śląskiego mogą wziąć udział w anonimowym badaniu ankietowym dotyczącym miejskiej edukacji. Ankietę można wypełnić online lub stacjonarnie. Badanie skierowane jest do wszystkich pełnoletnich mieszkańców miasta – nie tylko rodziców dzieci szkolnych. Jego celem jest poznanie opinii na temat funkcjonowania szkół i przedszkoli, ich dostępności oraz kierunków dalszego rozwoju miejskiej edukacji.

W każdym roku do szkół i przedszkoli trafia coraz mniejsza liczba dzieci, co wynika ze spadającej liczby urodzeń. To wyzwanie, z którym mierzą się samorządy w całej Polsce. Dlatego miasto chce poznać opinie mieszkańców na temat miejskiej edukacji – tego, co działa dobrze i co warto uwzględnić w jej dalszym kształtowaniu.

Zebrane odpowiedzi pomogą w planowaniu działań związanych z edukacją w mieście i uwzględnieniu głosu mieszkańców.

Wypełnienie ankiety zajmuje około 10 minut. Ankieta jest anonimowa, a odpowiedzi będą analizowane wyłącznie w formie zbiorczych zestawień.

Link do ankiety: KLIKNIJ TUTAJ

Papierową wersję ankiety można wypełnić w:
• Urzędzie Miasta Wodzisławia Śląskiego przy ul. Bogumińskiej 4 (Biuro Obsługi Klienta),
• Centrum Aktywności Społecznej przy ul. Styczyńskiego 2,
• Wodzisławskim Centrum Kultury przy ul. ks. płk. W. Kubsza 17.

Wypełnione ankiety można wrzucać do specjalnie przygotowanych urn.

Miasto Wodzisław Śląski dziękuje za udział w badaniu i każdą przekazaną opinię.

Zachęcamy do udziału.

Wybrańcy losu? Dziecięce piekło w atłasach i jedwabiach

2026-06-01T10:06:02+02:00

Ferdynand Joseph książę von Dietrichstein miał wszystko, o czym mógł zamarzyć człowiek w XVII wieku: bogactwo, władzę, wykształcenie, całkiem niezłe zdrowie, przyjaźń cesarza i jego żon, wspaniały pałac w Mikulowie i oddaną małżonkę – Marię Elżbietę, która prawie co roku, jak w szwajcarskim zegarku, rodziła księciu Ferdynandowi kolejnego potomka. Jednak ogromny Schloss Mikulov częściej niż śmiechem dzieci rozbrzmiewał pieśniami pogrzebowymi, a do rodzinnej krypty w pobliskim kościele św. Anny trafiała kolejna mała trumienka…

Z dwudziestu(!) dzieci Ferdynanda i Marii Elżbiety sześcioro nie dożyło roku, pięcioro zmarło przed swoimi piątymi urodzinami, a troje kolejnym nie dożyło dziesięciu lat. Pozostało sześcioro potomków1, w tym Jakob Anton, który w przyszłości otrzyma od ojca w testamencie Wodzisław.

Po Ferdynandzie mikulovskie dobra przypadły najstarszemu synowi Leopoldowi Ignatzowi, którego jednak obie córki umarły w dzieciństwie. Następny dziedzic Mikulova – Walter Franz Xaver Anton (kolejny syn Ferdynanda) miał dziesięcioro dzieci – pochował pięcioro. Jego syn Karl Maksymilian miał jeszcze większego pecha: z jedenaściorga synów i córek dorosłości dożyła tylko trójka.

Rodzi się pytanie: dlaczego jedni z najmożniejszych i najbardziej utytułowanych ludzi Środkowej Europy nie potrafili utrzymać przy życiu własnego potomstwa? Co takiego było w murach ich ogromnego pałacu, że dzieci marły jak muchy? Odpowiedź okazuje się zaskakująca.

Sukienka Reimunda Josepha

W latach 2000-2005 zespół specjalistów pod kierownictwem doc. Evy Drozdowej (antropolog historyczny i paleoantropolog , docentka Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Masaryka w Brnie) zbadał szczątki dwunastu osób z rodu Dietrichsteinów pochowanych w kościele św. Anny w Mikulovie. Wyniki badań zostały opublikowane w 2006 r.2 Poza osobami dorosłymi zostały przebadane również jedne kości małego dziecka – trzyletniego w chwili śmierci hrabiego Raimunda Josepha (1679-1682), jednego z licznych synów Ferdynanda Josepha.

Mały Dietrichstein zmarł w sierpniu 1682 roku na czerwonkę – w owym czasie śmiertelną chorobę, której epidemia odebrała zresztą życie również jego trzem starszym siostrom (Maria Charlotta miała niecałe pięć lat, Klaudia Felicitas osiem, a Małgorzata Maria piętnaście). Po ponad 320 latach badacze w trumnie chłopczyka odkryli doskonale zachowaną jedwabną sukienkę oraz resztki butów, które po konserwacji można obecnie oglądać w mikulovskim pałacu. Badania czaszki wykazały, że chłopczyk miał jeszcze niezasklepione ciemiączko, a stan jego kości określono na 1,5-2,5 roku, czyli rozwój dziecka był znacznie opóźniony (u zdrowych dzieci ciemiączko przednie zarasta pomiędzy 9 a 18 miesiącem życia). O chorowitości i niedorozwoju dziecka świadczyć również mogą przyczepione do jego rękawów długie szarfy3, które służyły do podtrzymywania malucha, gdy ten uczył się chodzić. Trzyletni chłopiec, który powinien już swobodnie biegać! Raimund Joseph cierpiał na anemię, miał obniżoną odporność i często chorował. Co ciekawe, również analiza szczątków jego dorosłych krewnych wykazała znaczny niedobór wapnia w kościach i niską odporność. Dietrichsteinowie cierpieli również często na krzywicę i gruźlicę.

Po ponad 320 latach badacze w trumnie chłopczyka odkryli doskonale zachowaną jedwabną sukienkę oraz resztki butów. fot. Kinga Kłosińska

Analiza antropologiczna wykazała niezbicie, że potomkowie jednego z najbogatszych rodów na Morawach w dzieciństwie źle się odżywiali, przyjmowali za mało mleka i mlecznych produktów a także spędzali za mało czasu na słońcu, co wspomaga produkcję witaminy D w organizmie, niezbędnej do prawidłowego gospodarowania wapniem w kościach4. Jak to jest w ogóle możliwe?

Dzieciństwo arystokratów

Przyjrzyjmy się zatem, jak wyglądało dzieciństwo arystokratów w XVII-XVIII wieku. Ani Maria Elżbieta von Dietrichstein, ani inne damy nie karmiły swoich dzieci piersią. Więcej, było to nie do pomyślenia, szlachcianka musiała jak najszybciej wrócić do formy i obowiązków towarzyskich, nadto oczekiwano od niej, że wkrótce znowu zajdzie w ciążę. Wyszukiwano więc odpowiednią mamkę, która musiała spełniać wiele warunków. Młoda, ale nie za młoda, z porządnej rodziny, pobożna, zdrowa, mężatka z własnymi zdrowymi dziećmi, o wesołym, pogodnym usposobieniu (wierzono, że dziecko swój przyszły charakter wysysa z mlekiem karmicielki), czysta, zaokrąglona, bez dziobów po ospie, blizn i defektów… Rzecz jasna, znalezienie takiej mamki wymagało czasu, tak, aby w „dniu zero” stała już u drzwi sypialni i od razu przejęła nowo narodzone dziecię. Oczywiście, jej własny mały ssak nie mógł być rówieśnikiem mlecznego braciszka lub siostrzyczki, przeważnie miał już kilka miesięcy. Tym samym szlachecki noworodek otrzymywał od razu „dojrzałe” mleko, a nie odżywczą siarę, którą organizm matki wydziela w pierwszych dniach życia dziecka. Siara zawiera dużą ilość pierwiastków śladowych, głównie cynku, a także białek wspomagających odporność. Jak wykazują badania, niedobór cynku powoduje zaburzenia wzrostu, większą podatność na choroby zakaźne, zwłaszcza biegunkę oraz negatywnie wpływa na rozwój umysłowy.

Mamka karmiła krótko, przeważnie pół roku, a później malutki arystokrata przechodził na mleko krowie oraz dietę zbożową, co powodowało kolejne niedobory ważnych pierwiastków. Dzieci dostawały papki z mąki i tartej bułki gotowanej w mleku oraz „zupki” z chleba wymieszanego z bulionem lub mlekiem. Warzywa i owoce sporadycznie (wszak to pokarm ubogich!). Z kolei dieta kilkulatków wzbogacała się o ogromne ilości mięsa – symbol luksusu i dobrego urodzenia – które w dorosłym wieku skutkowały nierzadko chorobami krążenia i podagrą. Do picia już małe dzieci dostawały wino i piwo5. Uff…

Maleństwo w powijakach

Kolejną torturą, tym razem już demokratycznie rozłożoną na wszystkie stany majątkowe, było dla niemowlęcia zawijanie w powijaki, czyli długie pasy płótna (w wersji arystokratycznej jedwabiu), które skutecznie krępowały dziecko i upodabniały do małej mumii. O ile w ubogich domach miało to swoje uzasadnienie – zabiegana matka nie miała czasu, ani możliwości zajmować się ciągle dzieckiem, to w pałacach, gdzie na każdego małego szlachcica czekał już własny „dwór” złożony z kilku-kilkunastu osób, było to działanie kompletnie bez sensu. Wierzono, ze powijaki zapobiegają krzywemu kręgosłupowi i sprawią, że dziecko zyska prostą, smukłą sylwetkę. Oczywiście, było wprost odwrotnie, do tego krępowanie dzieci skutkowało również ciągłymi podrażnieniami i chorobami skóry.

Malcy, którzy już zaczynali chodzić dostawali ochronny czepek na głowę6 (przypominał on dzisiejsze kaski), sznurówkę – rodzaj gorsetu, aby profilować sylwetkę7, a do pasa i na szyję wieszano im amulety – im bogatsze, bardziej wyczekiwane dziecko, tym więcej. Były to relikwie świętych(!), dzwoneczki, które swym dzwonieniem miały odganiać uroki, kawałki koralu (ich gryzienie miało ułatwiać ząbkowanie), maleńkie lusterka odbijające złe spojrzenia, gryzaczki z kości słoniowej i kryształu górskiego… Aż strach pomyśleć, ile niemowlaków zakrztusiło się takimi „ozdobami”…

Rekonstrukcja twarzy Raimunda Josepha na podstawie czaszki

Słońce? Absolutnie!

Wspaniałe pałace pozbawione były typowo „dziecięcych” stref, malcy nie mieli ich również na dworze. W przeciwieństwie do swoich rówieśników z niższych sfer, którzy boso i często w jednej koszulinie biegali całe dnie po dworze, arystokraci od maleńkości chronieni byli przed promieniami słonecznymi. Ich pierwsze lata przebiegały przeważnie w zamknięciu, przy zasłoniętych oknach, w dusznych pomieszczeniach. Wspaniałe ogrody mikulovskiego pałacu (oraz wszystkich innych) służyły do dostojnych spacerów, nie dzikich zabaw. Jeśli dziecko wychodziło na dwór, to całkowicie ubrane, w kapeluszu na głowie, butach na obcasach8, nierzadko z rękawiczkami na rączkach. Ówczesny obyczaj wymagał, by twarze i dłonie arystokratów były mlecznobiałe, więc przed słońcem chroniono nawet najmłodszych. W wieku XVIII dodatkowo w modzie było smarowanie twarzy i szyi dzieci bielidłami i pudrami, takimi samymi, jakich używali dorośli, a więc na bazie ołowiu. Ta „zbroja” skutecznie chroniła przed promieniami słonecznymi, a więc dodatkowo zubażała i tak już osłabione młode organizmy, pozbawiając je dobroczynnej witaminy D.

Mała Maria Teresa von Dietrichstein. Żyła tylko 7 lat.

Tu już nie pomagały tony amuletów – z portretów rodzinnych Dietrichsteinów patrzą na nas wielkimi oczami istotki delikatne i anemiczne, można powiedzieć, skazane na zagładę. Tylko najsilniejsze organizmy miały szansę przeżyć i dojść do dorosłości. Potem zaś na mężczyzn czekały wojny, na kobiety porody i połogi. Nie każdy miał tyle szczęścia, jak Ferdynand Joseph i Maria Elżbieta, którzy dożyli 62 i 75 lat…

Kontynuując rodzinną passę, najmłodszy syn Ferdynanda Josepha – Jakob Anton doczekał się siedmiorga dzieci9, z których dorosłości dożyła co prawda aż czwórka, ale tylko dwóch synów –w tym znany nam doskonale Quidobald Joseph, późniejszy budowniczy wodzisławskiego pałacu. I on daremnie starał się przedłużyć ród: dwóch małych synków i córeczka - niemowlę powiększyło grono arystokratycznych, trupio bladych aniołków.

Autor: Kinga Kłosińska

Dział Kultury Regionu Muzeum w Wodzisławiu Śląskim

1. Z czego jedna córka umarła mając 15 lat
2. E. Drozdová, Dietrichsteinové z Mikulova. Výsledky antropologického výzkumu vybraných přislušniků rodu, Brno 2006
3. Z angielskiego zwane „tatas”, były powszechnie doszywane do strojów małych dzieci, według jednej z teorii miały również zapobiegać raczkowaniu, które uważano za zwierzęce(!); obcinano je gdy dziecko zaczynało swobodnie chodzić
4. Ibidem, str.170
5. A swoją drogą picie piwa, które musiało być przegotowane, było bezpieczniejsze od zwykłej wody!
6. Z niemieckiego „der Fallhut”
7. A. Drążkowska, Odzież dziecięca w Polsce w XVII i XVIII wieku, Toruń 2007, str.45, 66-67
8. Dopiero pod koniec XVIII wieku buty dziecięce zyskują płaski, wygodny obcas - A. Drążkowska, Op.cit., str. 167
9. Matką dwóch pierwszych córek była hrabina Maria Karolina von Wolfsthal, pozostałych Anna Franciszka von Starhemberg-Schaunberg

Adam Pierończyk solo w Muzeum w Wodzisławiu Śląskim

2026-05-29T13:32:20+02:00

To będzie wydarzenie wyjątkowe nie tylko dla miłośników jazzu. Już 19 czerwca o godz. 19.00 w Muzeum w Wodzisławiu Śląskim wystąpi Adam Pierończyk – jeden z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych polskich muzyków jazzowych na świecie. Artysta zaprezentuje recital solowy na saksofon sopranowy – projekt niezwykle osobisty, wirtuozerski i rzadko spotykany na światowych scenach muzycznych. Wstęp na koncert jest wolny, obowiązują jednak bezpłatne wejściówki.

Adam Pierończyk od lat uznawany jest za jednego z najważniejszych innowatorów europejskiego jazzu. Międzynarodowa prasa pisze o nim z ogromnym uznaniem. Niemiecki „Frankfurter Allgemeine Zeitung” określił go mianem „światowego formatu mistrza fantazji i wyjątkowej wirtuozerii”, a amerykański magazyn „Stereophile” nazwał „prawdopodobnie najlepszym saksofonistą w Polsce”. Japoński portal JazzTokyo zachwycał się z kolei „bogatym, fantastycznym i zjawiskowym brzmieniem” jego saksofonu.

Artysta od dwóch dekad nieprzerwanie wybierany jest Saksofonistą Sopranowym Roku według magazynu „Jazz Forum”. Pod własnym nazwiskiem wydał niemal 30 albumów, zdobywając liczne nagrody, w tym Fryderyki za Jazzowego Muzyka Roku i Jazzowy Album Roku. Koncertował na najważniejszych scenach Europy, Ameryki Południowej, Stanów Zjednoczonych, Japonii, Chin, Iranu czy Maroka, współpracując z legendami światowego jazzu, takimi jak Bobby McFerrin, Archie Shepp czy Tomasz Stańko.

Recital solowy na saksofon sopranowy to jednak projekt szczególny nawet w bogatym dorobku muzyka. To autorska muzyka improwizowana, oparta na niezwykłej ekspresji, pięknie melodii i eksplorowaniu granic możliwości instrumentu. Publiczność usłyszy zarówno aksamitne, subtelne brzmienia, jak i spektakularne wysokie rejestry saksofonu, które stały się znakiem rozpoznawczym artysty.

Pierończyk prezentował swoje solowe recitale m.in. w Tokio, Paryżu, Londynie, Berlinie, Nowym Jorku, Buenos Aires czy Teheranie. Występował także w niezwykłych przestrzeniach – gotyckich ruinach, zabytkowych klasztorach i historycznych wnętrzach. Tym razem swoją muzyczną opowieść stworzy w wyjątkowej atmosferze Muzeum w Wodzisławiu Śląskim.

Koncert Adama Pierończyka będzie okazją do spotkania z muzyką na najwyższym światowym poziomie – pełną emocji, improwizacji i niepowtarzalnego klimatu. To wydarzenie, które z pewnością na długo pozostanie w pamięci słuchaczy.

Koncert odbędzie się 19 czerwca o godz. 19.00 w Muzeum w Wodzisławiu Śląskim. Wstęp jest bezpłatny. Obowiązują darmowe wejściówki.

Link do wejściówek - KLIKNIJ TUTAJ

Adam Anderski – malarstwo jako pasja i wytchnienie

2026-05-22T11:35:54+02:00

Muzeum zaprasza na wystawę prac Adama Anderskiego – artysty pochodzącego z Pszowa, dla którego rysunek i malarstwo są nieodłącznym elementem życia od najmłodszych lat. Twórca, absolwent Technikum Chemicznego w Gliwicach oraz Politechniki Śląskiej, od dekad rozwija swoją pasję, rozpoczynając od pierwszych prób malarskich już jako nastolatek.

Jak sam podkreśla, jego droga artystyczna to przede wszystkim samodzielna nauka, czerpanie z publikacji i internetowych tutoriali, a także inspiracje twórczością wielkich mistrzów – m.in. Turnera, Kossaków, Siemiradzkiego czy Zbukvica. Artysta eksperymentuje z różnymi technikami, od oleju i akrylu, przez pastele, aż po akwarelę, którą szczególnie ceni za jej swobodny, niemal autonomiczny charakter.

Dla Adama Anderskiego malarstwo jest nie tylko formą ekspresji, ale także sposobem na wyciszenie i odskocznię od codzienności. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.

Wernisaż wystawy odbędzie się w piątek, 29 maja o godz. 18.00. Wstęp wolny. Serdecznie zapraszamy.

Wspólnie odkryjmy tajemnice Bordynowskiej Pani

2026-05-22T11:01:06+02:00

Jest jedną z najbardziej znanych mieszkanek Grabówki w gminie Lubomia. O Bordynowskiej Pani legendy przekazywane są z pokolenia na pokolenie i stanowią ważny element tożsamości mieszkańców. Ale kim właściwie była i jak żyła Zofia Eleonora von Bodenhausen z domu Reisewitz, legendarna właścicielka dóbr w Grabówce? To pytanie muzealnicy z wodzisławskiego Muzeum kierują do mieszkańców.

Muzeum w Wodzisławiu Śląskim kończy obecnie prace nad wyjątkową publikacją naukową, która ukaże się jeszcze w tym roku. Książka podsumuje wieloletnie badania historyczne i badania archeologiczne nad grobowcem baronowej Zofii Eleonory von Bodenhausen z domu Reisewitz, legendarnej właścicielki dóbr w Grabówce, znanej od pokoleń jako Bordynowska Pani. Podczas prac w 2015 roku zespół muzealny odnalazł w krypcie w szczerym polu szczątki baronowej oraz jej dzieci.

- Aby nadchodząca książka była kompletna, pilnie potrzebujemy pomocy lokalnej społeczności, ponieważ to właśnie w Waszych domach i rodzinnych wspomnieniach mogą kryć się ostatnie brakujące elementy tej historii. Może ktoś z Was chce się z nami się nią podzielić – apeluje Sławomir Kulpa, dyrektor Muzeum.

W sposób szczególny zwracamy się do Państwa z pytaniem o stojący tam dawniej żeliwny krzyż. Może ktoś z Państwa wie, gdzie ten krzyż się obecnie znajduje, co się z nim stało lub posiada w swoich domowych archiwach jego stare fotografie? Szukamy wszelkich zdjęć tego obiektu oraz samego pomnika sprzed lat, zanim uległ on zniszczeniu.

- Wiemy, że w przeszłości, między innymi w okresie, gdy badania archeologiczne w 1968 roku prowadził prof. Jerzy Szydłowski, krypta została splądrowana przez nieznane osoby. Bardzo zależy nam na wiedzy, czy słyszeliście Państwo opowieści o tym, co dokładnie zostało stamtąd zabrane i czy ktoś z Was wie, gdzie te przedmioty mogą się teraz znajdować? Cenny jest dla nas każdy ślad, w tym spisane lokalne legendy, pamiętniki oraz opowieści przekazywane z pokolenia na pokolenie. Proszę pomóżcie nam!!! To jest nasza wspólna historia – podkreśla dyrektor Kulpa.

Wielu z Państwa rozmawiało z badaczami bezpośrednio na polach podczas wykopalisk w 2015 roku. Jeśli przypomnieli sobie Państwo nowe fakty, wiedzą Państwo cokolwiek o losach krzyża lub znaleźli w szufladach stare zdjęcia, prosimy o pomoc w ocaleniu tej historii od zapomnienia. Wszelkie informacje, fotografie czy dokumenty można zgłaszać bezpośrednio do Muzeum pod dedykowany numer telefonu 668 25 17 65. Pomóżcie nam Państwo stworzyć tę publikację, ponieważ liczy się każdy, nawet najmniejszy szczegół. Prosimy o przekazanie tej wiadomości dalej do sąsiadów i znajomych.

Artyści i naukowcy rozmawiali o bezpieczeństwie

2026-05-22T09:58:09+02:00

Wystawą Jerzego Kędziory - światowej sławy rzeżbiarza i twórcy rzeźby balansującej zakończyła się I Międzynarodowa Konferencja MY SILESIA o bezpieczeństwie, zdrowiu i dobrostanie artystów oraz naukowców.

W konferencji wzięli udział naukowcy z Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Politechniki Wrocławskiej oraz Wyższej Szkoły Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi. - To pierwsza, ale mam nadzieję, że nie ostatnia taka konferencja, którą organizuje Związek Zawodowy MY działający przy Politechnice Śląskiej. Chcemy rozmawiać na tematy ważne dla pracownika i pracodawcy dlatego na początek zajęliśmy się tym co najważniejsze dla każdego z nas - bezpieczeństwem i dobrostanem w miejscu pracy - podkreślał podczas konferencji przewodniczący komitetu naukowego dr hab. inż. arch. Klaudiusz Fross, prof. PŚ.

Artyści i bezpieczeństwo

Gościem specjalnym wydarzenia był Jerzy "Jotka" Kędziora jeden z najbardziej znanych i rozpoznawalnych na świecie polskich rzeźbiarzy i twórca rzeźb balansujących. To właśnie ta forma stała się jego znakiem rozpoznawczym artysty na całym świecie. - Wyjątkowość rzeźb Jerzego Kędziory widać szczególnie tam, gdzie zostały wkomponowane w parkową czy miejską przestrzeń. U nas w Pałacu Dietrichsteinów również wpisały się doskonale dodając korytarzom szczególnego charakteru, ożywiając przestrzeń i dodając wiele znaczeń - mówi Hanna Blokesz-Bacza, manager Muzeum.

Rzeźba balansująca Jerzego Kędziora idealnie wpisała się w przestrzeń Pałacu Dietrichsteinów

W rzeźbach balansujących autor świadomie wykorzystuje nawiązanie do klasycznej formy postaci. Jedne są statyczne, inne szukają równowagi lub pokazane są pozach pełnych ruchu, napięcia i ekspresji. Rzeźby zjechały cały świat i były eksponowane na prestiżowych wystawach m.in. w Miami, Abu Dhabi, Dubaju, Londynie, Berlinie czy Madrycie. Artysta przedstawia nowy kierunek w rzeźbie, w którym sprytne wykorzystanie praw fizyki i eksperymentu sprawiło, że niemożliwe stało się możliwym, a na pozór ciężkie i stateczne formy – ulotnymi.

Oprócz Jerzego Kędziory na konferencji swoje prace prezentowali także:

Anna Gumińska: "Człowiek w przestrzeni miejskiej".
Klaudiusz Fross: "Venus - This is art, not AI",
Krzysztof Groń
Tomasz Szuliński
Sławomir Kaczora

Prezent dla wodzisławskiego Muzeum

Makieta pt. "Kościółek anielski" to wyjątkowy i niebanalny eksponat jaki został przekazany Muzeum w Wodzisławiu Śląskim przez artystę Sławomira Kaczora podczas konferencji.

Podczas konferencji Sławomir Kaczor przekazał Muzeum makietę pt. "Kościółek anielski" z 2020 r.

Sławomir Kaczor to historyk i historyk sztuki, który w swojej pracy badawczej skupia się na kulturze i sztuce epoki napoleońskiej. Jest twórcą autorkich projektów obiektów sakralnych i użyteczności publicznej. Makiety wznoszone z brystolu, zgodnie z wymogami danej epoki nie tylko charakteryzują się szlachetną szatą dekoracyjną, ale niosą przede wszystkim istotny, czerpiący z historii przekaz. Każdy element wystroju wnętrza jest szczegółowo zaprojektowany i wycięty. Każdy detal misternie wyprofilowany i nałożony, stanowiąc z kolejnym integralną i niezwykle przejmującą opowieść.

Więcej o Kościółku Anielskim - KLIKNIJ TUTAJ

Makiety nie są kopiami istniejących w rzeczywistości założeń. Twórca sam je projektuje. Nie ma także żadnych szablonów, ani wyjątkowego sprzętu, który ułatwiałby to niezwykle precyzyjne i wymagające cierpliwości zajęcie.

Z gratulacjami dla jubilata

2026-05-18T21:37:10+02:00

Uroczystości jubileuszowe i Noc w Muzeum już za nami. Wydarzenia w sobotni wieczór 16 maja przyciągnęły tłumy zwiedzających, a Muzeum z okazji jubileuszu otrzymało liczne gratulacje i podziękowania.

Jubileusz Muzeum rozpoczął się podsumowaniem 55 lat działalności placówki. – Chciałbym przede wszystkim podziękować wszystkim pracownikom muzeum. Bez Was by tego nie było. Nie bylibyśmy w tym miejscu, bo tak naprawdę najtrudniej jest badać historię własną. Przygotowując wystawę jubileuszową znaleźliśmy bardzo ciekawe dokumenty np. pierwszy statut, oryginał przydziału lokalu. Muzeum nic nie wyrzuca i dlatego jest wdzięcznym obiektem do badań naukowych – podkreślił podczas wydarzenia Sławomir Kulpa, dyrektor Muzeum.

Wśród zaproszonych gości nie zabrakło prezydenta miasta Mieczysława Kiecy wraz z przewodniczącym Rady Miejskiej Mariuszem Blazym i zastępczynią prezydenta Izabelą Kalinowską. – Dziękujemy za wieloletnią pracę na rzecz ochrony lokalnego dziedzictwa, pielęgnowanie pamięci o historii naszego miasta oraz tworzenie przestrzeni, która od lat inspiruje do odkrywania przeszłości Wodzisławia Śląskiego. Niech kolejne lata przyniosą Muzeum dalszy rozwój oraz realizację wielu wartościowych przedsięwzięć – takie życzenia przekazał muzealnikom prezydent miasta Mieczysław Kieca.

Swoją obecność zaznaczyła również wicestarosta powiatu wodzisławskiego Barbara Chrobok z przewodniczącym rady Tadeuszem Chrószczem oraz wójtami i burmistrzami samorządów powiatu wodzisławskiego. - Historia Wodzisławia Śląskiego i okolic nie była wcześniej w sposób systematyczny badana, opisywana i opracowywana. Wiele istotnych wydarzeń, postaci oraz wątków związanych z rozwojem ziemi wodzisławskiej pozostawało nieznanych lub zapomnianych. Dzięki determinacji, pasji oraz profesjonalizmowi kolejnych pokoleń muzealników udało się tę historyczną lukę wypełnić. Dziś mieszkańcy mogą z dumą patrzeć na bogactwo wiedzy o swojej „Małej Ojczyźnie”, której źródłem i strażnikiem pozostaje właśnie Muzeum w Wodzisławiu Śląskim – czytamy w liście gratulacyjnym podpisanym przez zarząd powiatu wodzisławskiego.

W uroczystości uczestniczyli również dyrektorzy i przedstawiciele muzeów naszego regionu. – 55 lat to piękny wiek. Ma się już za sobą przysłowiową „durną młodość”, zna się życie i z reguły wie się już, czego się chce, czego można oczekiwać i co do czego nie łudzić się już raczej. To złote lata, w których potrafimy już korzystać z cudowności istnienia, nie marnujemy czasu, ani żadnych szans. Trwajcie więc Państwo w owym kwiecie wieku jeszcze przez co najmniej kolejnych 55 lat – w zdrowiu, szczęściu, a Wasza praca niech niesie Wam radość i satysfakcję w każdym z możliwych rodzajów – takie życzenia przekazał dyrektor i pracownicy Muzeum w Żorach.

Noc w Muzeum upłynęła w radosnej atmosferze. Pałac wypełnił się muzyką klasyczną i dawną, szczękiem rycerskiej zbroi i uśmiechami najmłodszych, którzy do ostatniej godziny intensywnie bawili się w strefie SOWA.

Dyrektor Sławomir Kulpa opowiedział o wodzisławskich browarach sprzed wieków, a uczestnicy prelekcji mieli okazję skosztować tradycyjnego piwa Paloczaj, którego recepturę odtworzyli wodzisławscy historycy dzięki intensywnym badaniom naukowym.

Na pałacowej scenie zabrzmiały wyjątkowe utwory od Mozarta do Kügele oraz muzyka barokowa na instrumenty dęte. W galerii wystaw czasowych otwarto wystawę jubileuszową o początkach i dziesięcioleciach pracy badawczej wodzisławskich muzealników. W parku zamkowym dostępna była wystawa GRH „Powstaniec Śląski”. Nie zabrakło też rycerskiego obozowiska z katem i błaznem.

Konferencja o bezpieczeństwie, zdrowiu i dobrostanie już 21 maja

2026-05-14T16:36:42+02:00

Znany jest już program I Międzynarodowej Konferencji MY SILESIA pt. "Bezpieczeństwo, zdrowie i dobrostan w środowisku akademickim oraz indywidualnej pracy twórczej", która odbędzie się w Muzeum w Wodzisławiu Śląskim 21 maja 2026 r. BHP w aspekcie prawa, pracy twóczej i osób słabowidzących i niewidomych.

Swój udział w konferencji zapowiedzieli m.in. naukowcy z Politechniki Śląskiej, Politechniki Wrocławskiej, Wyższej Szkoły Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi. Będą rozmawiać o BHP w różnych aspektach pracy twórczej oraz działalności w środowisku akademickim. Krótkie prezentacje autorskie zostaną podsumowane podczas sesji dyskusyjnej.

- Międzynarodowa konferencja daje szansę na ciekawą dyskusję. Tezy merytoryczne mają zainspirować uczestników do ciekawej dyskusji, podzielenia się własnymi doświadczeniami oraz zbudowaniem optymalnego obrazu środowiska pracy naukowej i twórczej w aspektach BEZPIECZEŃSTWA, ZDROWIA I DOBROSTANU - podkreśla kierownik konferencji dr hab. inż. arch. Klaudiusz Fross, Prof. PŚ.

PROGRAM KONFERENCJI

10.00 – 11.00 Przybycie, rejestracja, kawa

11.00 – 11.10 Wprowadzenie w problematykę

11.10 – 13.15 Prezentacje autorskie (10 minut)

Współczesny naukowiec i twórca w objęciach ośmiornicy zagrożeń, Prof. PŚ Klaudiusz Fross (ZZ MY, Politechnika Śląska)
Wykład autorski, Prof. PW Bogusław Wowrzeczka (ZZ MY, Politechnika Wrocławska)
Wykład autorski, Dr Dorota Gawlik (Wyższa Szkoła Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi)
Ergonomia a BHP, Mgr Maciej Żłobiński (Activus)
Konserwacja zbytków a BHP, Dr Henryk Mercik (Politechnika Śląska)
BHP i dyskryminacja osób słabowidzących i niewidomych, Dr hab. Joahim Otte (Regionalna Fundancja Pomocy Niewidomym)
BHP w aspekcie prawa, (Kancelaria Radcy Prawnego Krzysztof Bąk)
BHP w pracy twórczej na bazie osobistych doświadczeń, Artysta rzeźbiarz Jerzy Kędziora (twórca rzeźb balansujących)
BHP w Japonii, Prof. dr Tsutomu Nozaki (Japonia)

13.15 – 14.00 Obiad

14.00 – 15.15 Sesja dyskusyjna i podsumowanie części naukowej konferencji

15.15 – 15.30 Przerwa kawa / herbata

15.30 – 17.00 Część artystyczna z oprowadzaniem kuratorskim, indywidualne spotkanie z mistrzem Jerzym Kędziora, zwiedzanie wystaw i wystawy stałej Pałacu z przewodnikiem

GŁÓWNY ORGANIZATOR

Związek Zawodowy MY w Politechnice Śląskiej

WSPÓŁORGANIZATORZY

Muzeum w Wodzisławiu Śląskim
Związek Zawodowy MY w Politechnice Wrocławskiej
Porozumienie Związków Zawodowych MY
Wyższa Szkoła Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi - filia w Rybniku

PATRONAT:

Śląska Izba Budownictwa

PATRONAT MEDIALNY

Forum Budownictwa Śląskiego

Więcej na temat konferencji: KLIKNIJ TUTAJ

SOWA nieczynna. Muzeum zamknięte w niedzielę

2026-05-13T14:33:04+02:00

UWAGA!

W związku z instalacją nowych eksponatów w strefie SOWA informujemy, że przestrzeń będzie nieczynna dla zwiedzających od 13 do 15 maja 2026.

Jednocześnie informujemy, że Muzeum będzie nieczynne w niedzielę 17 maja.